Media, news & blog

media, news & blog

Lees hier de laatste nieuwtjes over de poezen van Kattencafé Op z'n Kop in Groningen!

BLOG: "Van mensenmens tot dierenvriend" over Kattencafé Op z'n Kop

Klik hier voor het artikel

In de Oude Ebbingestraat in Groningen, net aan de rand van het centrum, zit een café waar je naar binnen moet door een sluisdeur. Je moet eerst je handen desinfecteren voordat je naar binnen gaat. Nee hoor, de mensen die daar werken zijn niet zwaar allergisch. Het gaat vooral om gezondheid van de tien wandelende bewoners van dit café.

De tien katten van Op Z’n Kop

Hielkje Wester (27) wil altijd al iets met horeca doen. Ze zag dit concept al eens in Azië en toen in Amsterdam de eerste van Nederland opende, wist Hielkje het zeker: Ook Groningen moet een kattencafé! In het café leven tien katten uit het asiel van Kootstertille. Het asiel had een stel katten uitgekozen die geschikt zijn om tussen de mensen te leven. Nu zijn er ook vier katten die als kittens opgegroeid zijn in het café. Allemaal hebben ze hun eigen profiel en eigen karakter. Dankzij Puck zijn er bijvoorbeeld geen melkcupjes meer op tafel. Ze weet inmiddels hoe ze die open moet maken en de melk eruit moet drinken. Bij ons aan de voeten ligt de enorme reus Bowie. Op het moment dat ik hem over zijn hoofd aai (ja, die dierenvriend komt echt naar boven drijven), strekt hij zich languit in zijn mand en begint hard te spinnen.

Volgens Alcinda (20) is het werk hier ontzettend leuk om te doen. Elke dag komen er weer nieuwe mensen langs die heel blij worden van alle katten. ‘In Nederland zijn we er normaal niet zo van gediend als er onbekenden naast je gaan zitten in een café. Al helemaal als ze met je gaan praten. Hier in het kattencafé gebeurt dit juist de hele tijd! De katten verbinden mensen met elkaar.’ Ze maakt dan ook dagelijks mee dat de gasten vertellen over hun eigen katten. ‘Ik heb al honderden foto’s van katten gezien!’

Het café zit ook bijna elke dag vol. Als je gegarandeerd een plekje wil, reserveer je van te voren. Het café heeft alleen wel een kindermax van twee kinderen. Niet omdat ze niet welkom zijn, integendeel, maar vanwege de katten. De medewerkers merken namelijk dat oudere katten het soms heel vervelend vinden als kinderen een beetje druk zijn en continu achter de poezen aanzitten. Ze hebben dan ook een boekje op tafel met allemaal huisregels. Zo zorgen ze er voor dat de katten alleen maar plezier hebben van de bezoekers. Volgens Alcinda krijgen ze vaak de vraag of een van de katten te koop is. ‘Absoluut niet! De katten zijn hier zo gewend aan elkaar en leven hier heel gelukkig. Het is een onmogelijke opgave om elke keer weer nieuwe katten hier te laten wennen.’ Iedere werknemer heeft ook een ‘peetkat’. Voor Alcinda is dat de dove, driepotige Benny. ‘Op deze manier kunnen wij een band opbouwen met de katten. En we houden zo alle katten even goed in de gaten! Als er iets mis is, ziet de peetouder van de poes dat direct.’

We eten rustig ons broodje op (ondanks de verwoede pogingen van Puck om het te stelen) en geven de katten nog even een aai over de bol. Na het laatste kopje van Bowie gaan we weer vrolijk naar buiten. Best therapeutisch eigenlijk, die twee uurtjes tussen de katten.

WIL JE MEER WETEN OVER DE BEWONERS VAN HET KATTENCAFÉ OP Z’N KOPIN GRONINGEN? KIJK OP DE SITE OF BEKIJK HET FILMPJE, WAARIN HIELKJE UITLEGT HOE ZE OP HET IDEE VAN HET CAFÉ KWAM.

BLOG: "Van mensenmens tot dierenvriend" over Kattencafé Op z'n Kop

Klik hier voor het artikel

In de Oude Ebbingestraat in Groningen, net aan de rand van het centrum, zit een café waar je naar binnen moet door een sluisdeur. Je moet eerst je handen desinfecteren voordat je naar binnen gaat. Nee hoor, de mensen die daar werken zijn niet zwaar allergisch. Het gaat vooral om gezondheid van de tien wandelende bewoners van dit café.

De tien katten van Op Z’n Kop

Hielkje Wester (27) wil altijd al iets met horeca doen. Ze zag dit concept al eens in Azië en toen in Amsterdam de eerste van Nederland opende, wist Hielkje het zeker: Ook Groningen moet een kattencafé! In het café leven tien katten uit het asiel van Kootstertille. Het asiel had een stel katten uitgekozen die geschikt zijn om tussen de mensen te leven. Nu zijn er ook vier katten die als kittens opgegroeid zijn in het café. Allemaal hebben ze hun eigen profiel en eigen karakter. Dankzij Puck zijn er bijvoorbeeld geen melkcupjes meer op tafel. Ze weet inmiddels hoe ze die open moet maken en de melk eruit moet drinken. Bij ons aan de voeten ligt de enorme reus Bowie. Op het moment dat ik hem over zijn hoofd aai (ja, die dierenvriend komt echt naar boven drijven), strekt hij zich languit in zijn mand en begint hard te spinnen.

Volgens Alcinda (20) is het werk hier ontzettend leuk om te doen. Elke dag komen er weer nieuwe mensen langs die heel blij worden van alle katten. ‘In Nederland zijn we er normaal niet zo van gediend als er onbekenden naast je gaan zitten in een café. Al helemaal als ze met je gaan praten. Hier in het kattencafé gebeurt dit juist de hele tijd! De katten verbinden mensen met elkaar.’ Ze maakt dan ook dagelijks mee dat de gasten vertellen over hun eigen katten. ‘Ik heb al honderden foto’s van katten gezien!’

Het café zit ook bijna elke dag vol. Als je gegarandeerd een plekje wil, reserveer je van te voren. Het café heeft alleen wel een kindermax van twee kinderen. Niet omdat ze niet welkom zijn, integendeel, maar vanwege de katten. De medewerkers merken namelijk dat oudere katten het soms heel vervelend vinden als kinderen een beetje druk zijn en continu achter de poezen aanzitten. Ze hebben dan ook een boekje op tafel met allemaal huisregels. Zo zorgen ze er voor dat de katten alleen maar plezier hebben van de bezoekers. Volgens Alcinda krijgen ze vaak de vraag of een van de katten te koop is. ‘Absoluut niet! De katten zijn hier zo gewend aan elkaar en leven hier heel gelukkig. Het is een onmogelijke opgave om elke keer weer nieuwe katten hier te laten wennen.’ Iedere werknemer heeft ook een ‘peetkat’. Voor Alcinda is dat de dove, driepotige Benny. ‘Op deze manier kunnen wij een band opbouwen met de katten. En we houden zo alle katten even goed in de gaten! Als er iets mis is, ziet de peetouder van de poes dat direct.’

We eten rustig ons broodje op (ondanks de verwoede pogingen van Puck om het te stelen) en geven de katten nog even een aai over de bol. Na het laatste kopje van Bowie gaan we weer vrolijk naar buiten. Best therapeutisch eigenlijk, die twee uurtjes tussen de katten.

WIL JE MEER WETEN OVER DE BEWONERS VAN HET KATTENCAFÉ OP Z’N KOPIN GRONINGEN? KIJK OP DE SITE OF BEKIJK HET FILMPJE, WAARIN HIELKJE UITLEGT HOE ZE OP HET IDEE VAN HET CAFÉ KWAM.